لیلی زیر درخت انار

لیلی زیر درخت انار نشست.درخت انار عاشق شد.گل داد سرخ سرخ.
گلها انار شد داغ داغ. هر اناری هزار تا دانه داشت.دانه ها عاشق بودند دانه ها توی انار جا نمی شدند .انار کوچک بود .دانه ها تر کیدند.انار ترک برداشت .خون انار روی دست لیلی چکید.لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید.
مجنون به لیلی اش رسید.
                                         
  خدا گفت:را رسیدن فقط همین بود
                                            کا فی است انار دلت ترک بخورد
                                                  *****


سال نو با یه دنیا ارزوی ابی و سبز برای همگی.

وقتی هفت سین می چینید همزمان هفت سین دلتون رو هم یه سر و سامونی بدید.اون وقت برای هفت سین دلتون ارزو می کنم:
همیشه سفره ی دلتون باز باز باشه.ماهی سرخ تنگ دلتون که به اندازه ی یه دریای بی اندازه بزرگه همیشه سرحال و پر جنب و جوش باشه.تنگ دلتونم هیچ وقت ترک نخوره.سکه ی دلتون پر زرق و برق باشه و روی ایینه ی دلتون  هیچ غباری نشینه همیشه صاف صاف باشه.سبزه ی سفره تون رنگ زردی نبینه. بوی سیب سرخ این هفت سین تمام خونه ی دلتون ررو پر کنه.خلاصه ی کلام اینکه  توی دلتون همیشه بهار و اسمونش بدون ابر باشه.گل خنده  ی لباتون هیچ وقت پژمرده نشه.
راه فکرای بد و زشتیای زندگی و ببندید.ببینید که همه چی حتی زندگی هم داره می خنده. یه مداد بردارید و روی هر چی که ناراحتتون می کنه بکشید.فکر هیچیو نکنید.هر سختی به مرور حل میشه.اگه بهش بخندید زود تموم میشه.اما اگه باهاش گریه کنید تموم نمیشه و شما رو تموم میکنه.سعی کنیذ لا به لای تیخیا شیرینی رو (که اون وسطا پنهون شده)پیدا کنید .منتظرتونه.منتظر نزارید این شیرینیو.خورشید دلتون گرم.
                               باز کن پنجره را که ببینی
                                  روز میلاد اقاقی ها را
                                      جشن می گیرد 
                                             وبهار 
                             روی هر شاخه کنار هر برگ
                               شمع روشن کرده است   
                                                                         یا علی مدد
!  
        

محرم که می شه میرم توی یه حال و هوای دیگه.به نظرم انگار ادما یه جور دیگه می شن .خیابونا یه مدل دیگه ان.اصلا دلم  طاقت نمیاره بشینم خونه.گاهی با خودم فکر می کنم کسی هست که تو این روزا ناراحت نباشه یه اصلا انگار نه انگار.شایدم  باشه. نمی دونم.
اخه مگه می شه کسی به مرثیه ی کربلا گوش بده و دلش نگیره.سنگ که سهل کوهم باشه تاب نمیاره.
چند ساله حس می کنم خیلی از هیئتا و تکیه ها و عوض شدن.کارشون شده چشم و هم چشمی و کل اینکه کدوم دسته شون بزرگتر.در صورتی که فکر می کنم این چیزا اصلا نباید مطرح باشه.ولی از اونجایی که چشم و هم چشمی و کل هم دیگرو خوابوندن جزیی از کارا شده اینم رو اونای دیگه.
ای بابا اونم از مسجد ارگ و ماجرای اتش سوزی.خدا رحمت کنه  همه شونو.یکی دو روزم از این ماجرا نگذشته که یه مسجد دیگه (که یادم نیست کجا )اتش می گیره!!!چرا؟چرا هر سال یه اتفاقی میوفته .پارسالم که زلزله ی بم بود.(دلم یهو گرفت)خدا عاقبت همه رو به خیر کنه.
                                  یا علی مدد

بعد از کلی اومدم.اخرین بار فکر کنم ابان ماه بود که نوشتم . چقدر میگذره نمی دونم .حوصله حساب کردنم ندارم.دیگه دوست ندارم از غم و غصه و دلتنگی بنویسم.اینا همیشه هستن.باید باهاشون کنار بیای و نزاری که بهت مسلط بشن.می خوام از شیطنتام از سوتی اهیی که میدم بنویسم.می خوام همونجوری که بیرون هستم تو وبلاگم باشم.یه هاجر که به خندیدن و شیطنت معروفه نه یه ادم دپرس و افسرده.اگه بخوام همه ی سوتیا و شیطنتام و بنویسم یه کتاب میشه اخرین سوتیی که دادم تابستون بود:
رفته بودم  کیف بخرم.جایی که رفتیم طرف اشنا بود و مارو از کلی وقت پیش می شناخت.توی حال و هوای خودم بودم که یه کیف بگیرم جادار باشه و جواب حجم کتابام و  بده.بعد فروشنده (توی همون حلی که بودم ازم پرسید:((خوب خانم تو چه کلاسی کیف می خوایید))منم خودمو
گرفتم و با حالت کاملا جدی گفتم:((سوم دبیرستان))یارو خندش گرفت اما نخواست من بفهمم ضایع کردم با یه ذره مکث گفت:((اها...))مننم یه ذره فهمیدم سوتی دادم اما وقتی خوب فهمیدم که برادرم منو کشید کنار گفت:((اخه اسکل جان ...برای اون چه فرقی می کنه تو کلاس چندم باشی؟...))من تنازه فهمیدم خیلی زشت شده.تا اخری که اونجا بودیم بیرون مغازه وایسادم .به هر کی گفتم به من گفت (با توجه به سوتی های دیگه م)تو خدای سوتیی.نمی دونم چرا اما گاهی یهو یه چیزی می گم که اسمش می شه سوتی!!و همه جا پخش می شه

به چه می خندی؟!
یادت باشه که همیشه
همین قلب بی قرار
جای هزار غزل عاشقانه را می گیرد
تو بخند!
تمام ترنه ها فدای یک تبسمت!
                                          خاتون!
                                                 ***
 دلم گرفته است از این روزها دلم تنگ است
                                                           میان ما و رسیدن هزار فرسنگ است
                                                 ***
                                      چگونه نا تمامی قلبم
                                             بزرگ شد
                                       و هیچ نیمه ای این نیمه را
                                             تمام نکرد
                                                ***
تنهایی ام با تو قسمت می کنم
                                          سهم کمی نیست
                                                ***
حرفهایی بود از سر دلتنگی.دلتنگی بعد از خنده.
با هیاهوی باد شریک شدم.با گریه ی ابر نیز.با خورشید خندیدم و با رود جوشیدم.با ستاره سوسو زدم و با ماه درخشیدم اما هنوز....تنها هستم.